آرشیو دسته بندی : شانه

سندروم شانه یخ زده

سندروم شانه یخ زده

سندروم شانه یخ زده که بیماری التهابی کپسول شانه است، با درد و سفتی در ناحیه مفصل شانه همراه می باشد. علائم و نشانه های این سندروم به تدریج شروع می شود و به مرور زمان شدت می گیرد. گذراندن دوران نقاهت برخی بیماری هایی که فرد نباید شانه خود را تکان دهد، بروز این سندروم را افزایش می دهد.
درمان شانه یخ زده، با فیزیوتراپی و یا تزریق کورتیکواستروئید و بی حس کردن مفصل شانه صورت می گیرد. در برخی موارد نیز جراحی توصیه می شود.

علائم و نشانه های سندروم شانه یخ زده

این سندروم سه مرحله دارد:
– در مرحله اول، هر گونه حرکت شانه منجر به بروز درد می شود، و انجام برخی از حرکات محدود خواهد شد.
– در مرحله دوم، از شدت درد کاسته می شود، اما شانه سفت و در نهایت، محدودیت های حرکتی نیز بیشتر خواهد شد.
– در مرحله سوم، انجام برخی حرکات برای فرد آسان تر خواهد شد.
در برخی از بیماران، شدت درد به هنگام خواب به حدی می رسد که فرد از خواب بیدار می شود.

سندروم-شانه-یخ-زده
علت بروز سندروم شانه یخ زده

استخوان ها، رباط ها و تاندون های مفصل شانه، توسط یک بافت همبند کپسولی احاطه می شوند. زمانی که این کپسول، ضخیم و یا تنگ شود، دامنه حرکات شانه محدود و شانه یخ زده ظاهر می گردد. علت اصلی بروز این سندروم هنوز به طور قطعی مشخص نشده است، اما برخی از پزشکان بر این باورند که افراد دیابتی و یا افرادی که باید برای مدت زمان طولانی از شانه خود استفاده نکنند و مفصل شانه ثابت نگه داشته شود، بیشتر در معرض ابتلا به سندروم شانه یخ زده قرار دارند.
عواملی مانند:
– سن. افراد بالای 40 سال
– شکستگی بازو
– دوران نقاهت بعد از جراحی و ثابت نگه داشتن مفصل شانه
– بیماری های سیستمیک مانند، دیابت، کم کاری و پرکاری تیروئید، بیماری های قلبی و پارکینسون
احتمال ابتلا به سندروم شانه یخ زده را افزایش می دهند.
تشخیص این سندروم از طریق معاینه بالینی امکان پذیر می باشد. پزشک از بیمار می خواهد شانه خود را در جهات مختلف تکان دهد تا میزان درد و محدوده حرکتی مشخص شود. گاهی این سندروم تنها از روی علائم و نشانه ها تشخیص داده می شود. اشعه ایکس و MRI از دیگر روش های تشخیصی هستند.

درمان سندروم شانه یخ زده

هدف از درمان، کنترل درد و بازگرداندن محدوده حرکات و فعالیت های شانه به حالت نرمال و اولیه می باشد. به همین خاطر، اغلب داروهای مسکن مانند آسپیرین و ایبوبروفن به بیمار داده می شود تا از شدت درد کاسته شود.
فیزیوتراپی بعد از کم شدن درد، به تقویت قوای عضلانی و افزايش دامنه حركتى مفصل شانه کمک می کند و انجام بسیاری از حرکات برای فرد آسان خواهد شد.
در بسیاری از بیماران، این سندروم طی 12 تا 18 ماه بهبود می یابد. در صورت تداوم علائم و یا تشدید درد، معمولا اقدامات درمانی زیر در نظر گرفته می شود:
تزریق استروئید. این تزریق باعث کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی شانه می شود، به خصوص در مراحل اولیه سندروم
تزریق آب استریل به کپسول مفصل. با این کار، انجام حرکات برای فرد آسان خواهد شد.
جراحی. به ندرت پیش می آید که برای فردی جراحی توصیه شود. با جراحی، بافت اسکار و چسبنده از داخل مفصل شانه برداشته می شود، در نتیجه، دامنه حرکتی نیز بهبود می یابد.

برخی از مطالب مفید دکتر کریمی پور  ،فیزیوتراپی خوب در غرب تهران

فیزیوتراپی مفصل زانو

درمان دیسک کمر

فواید فیزیوتراپی زانو

فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه

آرتروز زانو

فیزیوتراپی لگن

با تشکر مدیریت سایت دکتر کریمی پور بهترین مرکز فیزیوتراپی

فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه

فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه

فیزیوتراپی بعد از جراحی، جزء تکمیل روند درمان به شمار می رود. در کل هدف از انجام فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه، ترمیم روتاتور و جلوگیری از ایجاد خشکی در شانه پس از انجام عمل می باشد. همچنین فیزیوتراپی کمک می کند عضلات شانه تقویت شوند. ورزش ها با توجه به نوع انجام عمل و شرایط بیمار تعیین می شوند. مناسب ترین تمرین ها پس از فیزیوتراپی جراحی شانه عبارتند از:

استفاده از آویز گردن و تمرینات ورزشی :

• سعی کنید وزن خود را روی بازوی آسیب دیده نیندازید. همچنین سعی کنید به هیچ وجه بر شانه جراحی شده تکیه نداده و هیچ وسیله ای را با آن نگه ندارید.
• فیزیوتراپیست تمریناتی را مناسب با وضعیت شما پیشنهاد می کند، لذا به هیچ وجه شانه را فراتر از تمرینات موجود در برنامه حرکت ندهید.
• گردن آویز را در تمام اوقات به جز استحمام یا انجام تمرینات ورزشی استفاده نمایید. گردن آویز باعث می شود که شانه شما به سمت خارج چرخیده نشود، زیرا این حرکت و هر حرکت سنگین دیگر باعث طولانی شدن دوران نقاهت جراحی خواهد شد.

فیزیوتراپی-بعد-از-جراحی-شانه

استفاده از کمپرس یخ:

• ممکن است لازم باشد برای کاهش درد پس از عمل از کمپرس یخ استفاده نمایید. کمپرس یخ را بصورت تناوبی روی شانه آسیب دیده به مدت 10 دقیقه استفاده نمایید. دقت کنید که کمپرس یخ را به هیچ وجه بصورت مستقیم روی پوست قرار ندهید. کمپرس یخ یک روش طبیعی است که به کاهش درد پس از عمل کمک زیادی می نماید. شایان ذکر است که درد پس از جراحی شانه، در افراد متفاوت است. برخی افراد ممکن است پس از انجام عمل درد شدیدی داشته باشند، در زمانیکه بعضی ها ممکن است درد پس از عمل قابل تحملی را تجربه نمایند.
نکته مهم این است که باید سعی کنید عضو آسیب دیده و غیر فعال خود را به تدریج حرکت دهید. بهتر است که در مرحله اول این حرکات بصورت نیمه چرخشی باشد. از انجام حرکات ناگهانی جدا خودداری نمایید. این حرکات را فیزیوتراپیست به شما کاملا آموزش خواهد داد و به شما توصیه می کند که در منزل این حرکات را نیز انجام دهید. همچنین ممکن است فیزیوتراپ به شما روش هایی را جهت کاهش درد به شما پیشنهاد دهد:
• در صورتی که تمایل به پیاده روی دارید، سعی کنید در بازه های زمانی کوتاه این کار را انجام دهید.
• از انجام ورزش های کششی در سر و گردن غافل نشوید.
• توصیه می شود که وضعیت بدن خود را در یک حالت ثابت قرار ندهید، بلکه وضعیت بدنتان را بصورت مداوم تغییر دهید.

برخی از مطالب مفید

فیزیوتراپی مفصل زانو

فواید فیزیوتراپی زانو

آرتروز زانو

آیا فیزیوتراپی ضرر دارد؟

با تشکر مدیریت سایت دکتر کریمی پور بهترین مرکز فیزیوتراپی

درمان آسیب های ورزشی

درمان آسیب های ورزشی

بسیاری از آسیب های ورزشی نیاز به عمل جراحی ندارند، اما زخم ها و آسیب های شدید مانند، شکستگی استخوان، به درمان های اصلاحی و ترمیمی نیازمند دارند،  که ممکن است شامل جراحی، دادن تمرین های ورزشی جهت بهبود درد، استفاده از سیم، ورق، پیچ یا میله شود.

در بسیاری از موارد، جا انداختن استخوان ها و رفع درد بدون هیچ گونه عمل جراحی انجام می شود، اما در موارد مشابه دیگر ممکن است بیمار نیاز به عمل جراحی داشته باشد ، که به منظور ترمیم رباط زانو انجام می شود.

درمان آسیب های ورزشی به عواملی مانند شدت آسیب دیدگی و ناحیه آسیب دیده بستگی دارد.

علائم و نشانه های آسیب های ورزشی

علائم این قبیل آسیب ها به سرعت ظاهر می شوند. کبودی، یکی از بارز ترین علائم آسیب های ورزشی است که در اثر ضربه و برخورد ایجاد می شوند.

التهاب  یا عدم تحمل وزن، یکی دیکر از علائمی است که اغلب در پیچ خوردگی ها شاهد آن هستیم.

در صورت بروز درد در نواحی زیر، اقدامات درمانی آغاز می شود:

  • کمر درد
  • شکستگی مچ دست و ساعد
  • شکستگی قوزک پا
  • شکستگی ران
  • آسیب های غضروف
  • هر نوع آسیب جدی
  • در رفتگی شانه
  • صدمه به نواحی همسترینگ (هم جوار)
  • درد پاشنه پا
  • سر دردهای خفیف
  • سر دردهای مزمن
  • درد شانه
  • کشش و ساییدگی تاندون ها
  • درد و آماس آرنج

درمان-آسیب-های-ورزشی

برخی از روش های رایج در درمان آسیب های ورزشی عبارتند از:

  • آسیب های جزئی، مثل کشیدگی که معمولا با روش های طبیعی و غیر جراحی و طی 2 تا 3 روز، بهبود پیدا می کنند. منظور از روش های طبیعی حفظ ایمنی، استراحت، و کمپرس سرد و گرم می باشد.
  • محافظت: نواحی آسیب دیده را از خطرات بعدی مصون نگاه دارید. با استفاده از یک باند کششی نواحی آسیب دیده را از خطر صدمات بعدی حفظ کنید.
  • استراحت: پرهیز از ورزش و کاهش هر گونه فعالیت سنگین بدنی دیگر، ضرورت پیاده روی در صورت اضافه وزن، و استفاده از کتف بند جهت بهبود و رفع درد شانه ها.
  • کمپرس یخ: به مدت 15 تا 20 دقیقه در هر 2 تا 3 ساعت از کمپرس یخ استفاده کنید. کیسه یخ، و یا هر وسیله مشابه دیگری به بهبود ناحیه آسیب دیده کمک می کند. از قرار دادن مستقیم کمپرس یخ بر روی پوست خودداری کنید.
  • استفاده از باند کشی: استفاده از باندهای کشی جهت کم کردن نواحی آسیب دیده موثر هستند.
  • بالا نگه داشتن ناحیه آسیب دیده: بالاتر بودن ناحیه آسیب دیده نسبت به سطح قلب به کاهش درد و تورم کمک می کند.

خطرات

آسیب به بافت نرم که  شامل کشیدگی، تورم و یا پیچ خوردگی هر یک از اندام است، از جمله:

ماهیچه ها که متشکل از فیبر هستند و باعث رشد مفاصل و تسهیل حرکات در فرد می شوند.

تاندون : تاندون ها استخوان هایی با بافت نرم و منعطف، هستند که ماهیچه ها را به استخوان متصل می کنند.

لیگامنت: بر خلاف بافت منعطف و نرم  تاندون ها، لیگامنت بافت سخت و غیر منعطفی دارد، که باعث پیوند یک استخوان به استخوان های دیگر می شود.

رگ به رگ شدن لیگامنت شامل  انواع زیر می باشد:

  • نوع 1: آسیب سطحی به فیبر کلاژن ها، و ایجاد تورم در ناحیه آسیب دیده، که به میزان درد بستگی دارد.
  • نوع 2: آسیب عمقی به فیبر چندین کلاژن و از بین رفتن آنها که این نوع آسیب تورم ایجاد کرده و تحت تاثیر تورم و درد مفاصل شناخته می شود.
  • نوع 3: آسیب به فیبر کلاژن ها و از بین رفتن کلی لیگامنت، باعث درد زیاد، تورم و عدم توان حرکت  مفاصل می شود. در این نوع آسیب، جهت بازیابی  ثبات مفاصل و  بهبود فرد، عمل جراحی مورد نیاز است.

درمان-آسیب-های-ورزشی-1

داروهای مسکن

مسکن ها، مانند پاراستامول می توانند به کاهش درد کمک کنند.

همچنین قرص ایبوپروفن، و دیگر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی می توانند به کاهش درد و تورم کمک کنند.

از استفاده خودسرانه آسپرین به کودکان زیر 16 سال خودداری کنید.

عدم تحرک

عدم تحرک می تواند باعث جلوگیری از آسیب های حرکتی شده، و همچنین از درد، تورم مفاصل، و اسپاسم عضلانی جلوگیری می کند.

کتف بند، آتل و گچ در دوره درمان می تواند مانع خوبی برای حرکت  نواحی آسیب دیده مانند: دست، شانه، مچ دست و پای بیمار باشد.

درمان نواحی آسیب دیده با فیزیوتراپی

فیزیوتراپی به تسکین درد های عضلانی کمک موثری می کند. روش های درمانی مانند ماساژ، نرمش های موضعی و تمرین برای اصلاح حرکات بدنی بیمار از طرف فیزیوتراپ ارائه می شود.

فیزیوتراپ همچنین می تواند با دادن برنامه منظم ورزشی به بیمار، باعث بهبود حرکتی نواحی آسیب دیده شده، و خطر آسیب دیدگی به نواحی دیگر را کاهش دهد.

تزریق کورتیزواستروئید

  • تزریق کورتیزواستروئید زمانی تجویز می شود، که فرد از تورم ناحیه آسیب دیده رنج ببرد.
  • این دارو می تواند باعث تسکین درد ناحیه آسیب دیده شود، حتی اگر آسیب جزئی باشد.
  • در صورت نیاز، استفاده از هیدروکورتیزون می تواند دو تا سه بار در سال تزریق شود.
  • از عوارض جانبی تزریق دارومی توان، به نازک شدن پوست وابتلا به عفونت اشاره کرد.

بهبود آسیب

ممکن است دوره درمان، بسته به نوع آسیب چند هفته یا چند ماه به طول بیانجامد.

تا کامل نشدن دوره درمان از ورزش کردن به صورت طولانی مدت اجتناب کرده، و برای تسریع بهبود و نتیجه بهتر، قسمت آسیب دیده را به آرامی حرکت دهید.

به منظور حرکت های آرام نواحی آسیب دیده و برای کاهش درد و بیماری می توانید از نرمش های سبک استفاده کنید.

به خاطر داشته باشید که نرمش های سبک بدن باید به آرامی انجام گیرد، تا بهبود و دوره درمان طولانی نشود. با حرکات منظم تکراری و ساده شروع کرده و به تدریج مقدار این نرمش ها را بالا ببرید.

در برخی موارد، متخصصان فیزیوتراپ و ارتوپد می توانند به بهبود بیمار کمک کنند. آنها می توانند با دادن برنامه منظم مناسب، توصیه های پزشکی، حجم تمرین روزانه و تعداد تکرار در هر دفعه شما را به سمت بهبود نواحی آسیب دیده هدایت کنند.

جهت پیشگیری از بروز آسیب های ورزشی، توصیه های زیر را در نظر داشته باشید:

  • پوشیدن کفش های مناسب
  • انجام حرکات کششی در طول روز
  • نوشیدن آب قبل از حرکات ورزشی
  • داشتن زمان استراحی حین انجام تمرینات ورزشی
  • اجتناب از فعالیت هایی که منجر به بروز درد می شوند

 منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم.

با تشکر، مدیریت سایت دکتر کریمی پور، بهترین مرکز فیزیوتراپی