آرشیو دسته بندی : زانو

درمان آسیب های ورزشی

درمان آسیب های ورزشی

بسیاری از آسیب های ورزشی نیاز به عمل جراحی ندارند، اما زخم ها و آسیب های شدید مانند، شکستگی استخوان، به درمان های اصلاحی و ترمیمی نیازمند دارند،  که ممکن است شامل جراحی، دادن تمرین های ورزشی جهت بهبود درد، استفاده از سیم، ورق، پیچ یا میله شود.

در بسیاری از موارد، جا انداختن استخوان ها و رفع درد بدون هیچ گونه عمل جراحی انجام می شود، اما در موارد مشابه دیگر ممکن است بیمار نیاز به عمل جراحی داشته باشد ، که به منظور ترمیم رباط زانو انجام می شود.

درمان آسیب های ورزشی به عواملی مانند شدت آسیب دیدگی و ناحیه آسیب دیده بستگی دارد.

علائم و نشانه های آسیب های ورزشی

علائم این قبیل آسیب ها به سرعت ظاهر می شوند. کبودی، یکی از بارز ترین علائم آسیب های ورزشی است که در اثر ضربه و برخورد ایجاد می شوند.

التهاب  یا عدم تحمل وزن، یکی دیکر از علائمی است که اغلب در پیچ خوردگی ها شاهد آن هستیم.

در صورت بروز درد در نواحی زیر، اقدامات درمانی آغاز می شود:

  • کمر درد
  • شکستگی مچ دست و ساعد
  • شکستگی قوزک پا
  • شکستگی ران
  • آسیب های غضروف
  • هر نوع آسیب جدی
  • در رفتگی شانه
  • صدمه به نواحی همسترینگ (هم جوار)
  • درد پاشنه پا
  • سر دردهای خفیف
  • سر دردهای مزمن
  • درد شانه
  • کشش و ساییدگی تاندون ها
  • درد و آماس آرنج

درمان-آسیب-های-ورزشی

برخی از روش های رایج در درمان آسیب های ورزشی عبارتند از:

  • آسیب های جزئی، مثل کشیدگی که معمولا با روش های طبیعی و غیر جراحی و طی 2 تا 3 روز، بهبود پیدا می کنند. منظور از روش های طبیعی حفظ ایمنی، استراحت، و کمپرس سرد و گرم می باشد.
  • محافظت: نواحی آسیب دیده را از خطرات بعدی مصون نگاه دارید. با استفاده از یک باند کششی نواحی آسیب دیده را از خطر صدمات بعدی حفظ کنید.
  • استراحت: پرهیز از ورزش و کاهش هر گونه فعالیت سنگین بدنی دیگر، ضرورت پیاده روی در صورت اضافه وزن، و استفاده از کتف بند جهت بهبود و رفع درد شانه ها.
  • کمپرس یخ: به مدت 15 تا 20 دقیقه در هر 2 تا 3 ساعت از کمپرس یخ استفاده کنید. کیسه یخ، و یا هر وسیله مشابه دیگری به بهبود ناحیه آسیب دیده کمک می کند. از قرار دادن مستقیم کمپرس یخ بر روی پوست خودداری کنید.
  • استفاده از باند کشی: استفاده از باندهای کشی جهت کم کردن نواحی آسیب دیده موثر هستند.
  • بالا نگه داشتن ناحیه آسیب دیده: بالاتر بودن ناحیه آسیب دیده نسبت به سطح قلب به کاهش درد و تورم کمک می کند.

خطرات

آسیب به بافت نرم که  شامل کشیدگی، تورم و یا پیچ خوردگی هر یک از اندام است، از جمله:

ماهیچه ها که متشکل از فیبر هستند و باعث رشد مفاصل و تسهیل حرکات در فرد می شوند.

تاندون : تاندون ها استخوان هایی با بافت نرم و منعطف، هستند که ماهیچه ها را به استخوان متصل می کنند.

لیگامنت: بر خلاف بافت منعطف و نرم  تاندون ها، لیگامنت بافت سخت و غیر منعطفی دارد، که باعث پیوند یک استخوان به استخوان های دیگر می شود.

رگ به رگ شدن لیگامنت شامل  انواع زیر می باشد:

  • نوع 1: آسیب سطحی به فیبر کلاژن ها، و ایجاد تورم در ناحیه آسیب دیده، که به میزان درد بستگی دارد.
  • نوع 2: آسیب عمقی به فیبر چندین کلاژن و از بین رفتن آنها که این نوع آسیب تورم ایجاد کرده و تحت تاثیر تورم و درد مفاصل شناخته می شود.
  • نوع 3: آسیب به فیبر کلاژن ها و از بین رفتن کلی لیگامنت، باعث درد زیاد، تورم و عدم توان حرکت  مفاصل می شود. در این نوع آسیب، جهت بازیابی  ثبات مفاصل و  بهبود فرد، عمل جراحی مورد نیاز است.

درمان-آسیب-های-ورزشی-1

داروهای مسکن

مسکن ها، مانند پاراستامول می توانند به کاهش درد کمک کنند.

همچنین قرص ایبوپروفن، و دیگر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی می توانند به کاهش درد و تورم کمک کنند.

از استفاده خودسرانه آسپرین به کودکان زیر 16 سال خودداری کنید.

عدم تحرک

عدم تحرک می تواند باعث جلوگیری از آسیب های حرکتی شده، و همچنین از درد، تورم مفاصل، و اسپاسم عضلانی جلوگیری می کند.

کتف بند، آتل و گچ در دوره درمان می تواند مانع خوبی برای حرکت  نواحی آسیب دیده مانند: دست، شانه، مچ دست و پای بیمار باشد.

درمان نواحی آسیب دیده با فیزیوتراپی

فیزیوتراپی به تسکین درد های عضلانی کمک موثری می کند. روش های درمانی مانند ماساژ، نرمش های موضعی و تمرین برای اصلاح حرکات بدنی بیمار از طرف فیزیوتراپ ارائه می شود.

فیزیوتراپ همچنین می تواند با دادن برنامه منظم ورزشی به بیمار، باعث بهبود حرکتی نواحی آسیب دیده شده، و خطر آسیب دیدگی به نواحی دیگر را کاهش دهد.

تزریق کورتیزواستروئید

  • تزریق کورتیزواستروئید زمانی تجویز می شود، که فرد از تورم ناحیه آسیب دیده رنج ببرد.
  • این دارو می تواند باعث تسکین درد ناحیه آسیب دیده شود، حتی اگر آسیب جزئی باشد.
  • در صورت نیاز، استفاده از هیدروکورتیزون می تواند دو تا سه بار در سال تزریق شود.
  • از عوارض جانبی تزریق دارومی توان، به نازک شدن پوست وابتلا به عفونت اشاره کرد.

بهبود آسیب

ممکن است دوره درمان، بسته به نوع آسیب چند هفته یا چند ماه به طول بیانجامد.

تا کامل نشدن دوره درمان از ورزش کردن به صورت طولانی مدت اجتناب کرده، و برای تسریع بهبود و نتیجه بهتر، قسمت آسیب دیده را به آرامی حرکت دهید.

به منظور حرکت های آرام نواحی آسیب دیده و برای کاهش درد و بیماری می توانید از نرمش های سبک استفاده کنید.

به خاطر داشته باشید که نرمش های سبک بدن باید به آرامی انجام گیرد، تا بهبود و دوره درمان طولانی نشود. با حرکات منظم تکراری و ساده شروع کرده و به تدریج مقدار این نرمش ها را بالا ببرید.

در برخی موارد، متخصصان فیزیوتراپ و ارتوپد می توانند به بهبود بیمار کمک کنند. آنها می توانند با دادن برنامه منظم مناسب، توصیه های پزشکی، حجم تمرین روزانه و تعداد تکرار در هر دفعه شما را به سمت بهبود نواحی آسیب دیده هدایت کنند.

جهت پیشگیری از بروز آسیب های ورزشی، توصیه های زیر را در نظر داشته باشید:

  • پوشیدن کفش های مناسب
  • انجام حرکات کششی در طول روز
  • نوشیدن آب قبل از حرکات ورزشی
  • داشتن زمان استراحی حین انجام تمرینات ورزشی
  • اجتناب از فعالیت هایی که منجر به بروز درد می شوند

 منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم.

با تشکر، مدیریت سایت دکتر کریمی پور، بهترین مرکز فیزیوتراپی

آرتروز زانو

آرتروز زانو

آرتروز زانو هنگام از بین رفتن ماده ژلاتینی بین استخوانهای مفصل و ساییده شدن دو استخوان به هم بوجود می آید. مفاصل بدن اجزای اصلی حرکت انسان به شمار می آیند، آرتروز ممکن است در هر مفصلی اتفاق افتد. زانو عضوی است که در معرض ابتلا به آرتروز و همچنین روماتیسم می باشد.

چگونه آرتروز زانو را بشناسیم؟

احتمال مبتلا شدن به آرتروز زانو با پیشرفت سن و از بین رفتن غضروف مفصل رابطه مستقیم دارد. از جمله دلایل بروز آن می توان به تحمل وزن بر زانوی طبیعی و چه زانوی معیوب مثل زانوی پرانتزی، پاهای کج، چاقی، پاهای آسیب دیده ناشی از حوادث ویا دلایل وراثتی، اشاره کرد.

  • سفت شدن زانو
  • خشک شدن مفصل زانو پس از نشستن طولانی و یا احساس سختی هنگام خم کردن کامل یا کشیدن پا
  • تشدید درد در هنگام، و اینکه شخص احساس گرما و ورم در زانو کرده
  • ورمزانو هنگام تحمل وزن و سنگینی بدن

درمان آرتروز زانو

پزشک متخصص ارتوپدی، راه های درمان را جهت تسکین و کاهش درد و رنج بیمار پیشنهاد می دهد، ابتدا پزشک متخصص ارتوپدی درمان های سرمایی را پیشنهاد می کند، بدین صورت که بیمار کمپرس یخ را به مدت 20 الی 30 دقیقه در طول روز روی زانو قرار دهد. همچنین پزشک داروهای چرک خشک کن بدون نسخه که تب بر هستند تجویز می کند. مسکن جهت کاهش درد و تب مثل استامینوفن نیز تجویز می شوند. همچنین ممکن است پزشک معالج فیزیوتراپی، برخی از پماد ها و پرچسب ها را جهت کاهش درد پیشنهاد کند که این ها تقریبا تا 33 تا 57 در صد از وضعیت مریض را بهبود می بخشد و به تقویت عضلات ساق پا و انعطاف پذیری زانو  کمک زیادی می کند.

آرتروز زانو

آرتروز زانو

معمولاً فیزیوتراپی و فعالیت های ورزشی از شدت درد می کاهد و تاثیر فراوانی بر روند بهبودی بیمار  دارد. انجام نرمش های ورزشی سبک  و نرمش های مخصوص حالت نشستن یا ایستادن می تواند از آرتروز زانو پیشگیری کند. در برخی مواقع می توان از زانو بندهای معمولی، یا در مواقع خاص می توان از زانوبندهایی که زانو را کاملا در حالت ثابت نگه دارد (زانو بندهایی شبیه آتل)، استفاده کرد تا مانع تحمل فشار زیاد بر روی زانو ها شود. همچنین در برخی موارد می توان از کفش طبی مخصوص، که در راه رفتن مانع فشار آوردن به پا می شوند استفاده کرد. در صورت بروز التهاب و آرتروز و احساس درد شدید معمولا پزشک داروهای چرک خشک کن برای کاهش عفونت و خوابیدن ورم  و کاهش درد بیمار تجویز می کند، در صورت عدم بهبودی با روش های پیشنهاد شده، پزشک داوری تزریقی مسکن درد تجویز می نماید.

در نهایت اگر تمامی راه حل های پیشنهادی (استفاده از کمپرس یخ) نتیجه ای در تسکین درد نداشت، پزشک ارتوپد اسید هیالورونیک برای تقویت مفصل تزریق می کند که این ماده به شکل قابل ملاحظه ای شدت درد را کم و غضروف را نرم و انعطاف پذیر می کند (دقت شود این روش حتما باید توسط پزشک ارتوپد انجام شود). عمل جراحی آخرین گزینه در صورت بهبود نیافتن بیمار است که با ایجاد شکاف روی زانو قسمت از بین رفته آن ترمیم یا برداشته شده و در صورت نیاز کل مفصل تعویض می شود. همانطور که ذکر شد سعی پزشک ارتوپد بر نگه داری مفصل اصلی می باشد.

زمان بستری و استراحت پس از درمان آرتروز زانو

بنا به وضعیت مریض و شدت ابتلای وی به بیماری آرتروز مدت بازه زمانی استراحت مشخص می شود، بیمار می تواند به مدت 6 الی 12 هفته و به هنگام راه رفتن از عصا استفاده نماید، تا در این مدت فرصت کافی برای تشکیل بافت های جدید برای غضروف ایجاد شود. پس از یک الی سه هفته می توان کار روزانه را ادامه داد.

ورزش کردن پس از درمان آرتروز زانو

انجام نرمش های ورزشی بستگی به چند عامل دارد، که شدت ابتلای بیمار به آرتروز و نحوه درمان آن در پاسخ به این امر بسیار مهم است. در بعضی مواقع می توان از زانوی بیمار ام آر آی گرفت تا به جزئیات بیشتری دسترسی داشته باشیم. در بسیاری از مواقع که شخص زانوی خود را عمل کرده و یا عمل تعویض مفصل زانو انجام داده، بیمار کاملاً بهبود یافته و می تواند وزش های سنگینی انجام دهد که فشار زیادی بر زانو می آورد. تعویض مفصل زانو یک روش درمان بسیار موفق و امن برای اشخاصی که از مشکلات زانو رنج می برند به شمار می رود.

درمان-آرتروز-زانو-2

دلایل ابتلا به آرتروز زانو

  • وزن:  افزایش وزن باعث افزایش فشار وارده به همه مفاصل و مخصوصاً مفاصل زانو می ‌شود. بدین ترتیب که هر کیلو اضافه وزن  می‌ تواند ۳ تا ۴ کیلو وزن اضافی به زانوها وارد کند.
  • وراثت:  این عامل می ‌تواند یک فرد را بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز زانو در مقایسه با سایر اشخاص قرار دهد. این موضوع می‌تواند به خاطر مشکلات ارثی  ایجاد شود.
  • جنسیت:  زنان در سنین 60 سالگی و بالاتر از آن با احتمال بیشتری نسبت به مردان به آرتروز زانو مبتلا می‌شوند.
  • آسیب‌های تکراری به زانو :  ممکن است آسیب هایی در نتیجه شغل  ها معمولاً در نتیجه نوع شغلی که فرد به آن اشتغال دارد ایجاد ‌شود. افرادی که به مشاغل خاص که نیازمند  فشار به مفاصل مثل زانو زدن، چمپاته، یا بلند کردن اجسام سنگین هستند، به احتمال بیشتری به آرتروز زانو مبتلا می‌شوند. در این حالت دلیل ایجاد مشکل، وارد شدن فشار ثابت به مفاصل به خاطر فعالیت شغلی فرد است.
  • فعالیت‌ های ورزشی:  انجام فعالیت‌های ورزشی سنگین مثل فوتبال، تنیس، می تواند شخص را در معرض خطر ابتلا به ریسک آرتروز زانو قرار دهد. دقت شود نرمش های سبک می تواند تقویت عضلات شود و خطر ابتلا به آرتروز را کاهش دهد. در حقیقت، ضعیف بودن عضلات زانو می‌ تواند باعث ابتلای فرد به آرتروز شود.
  • سایر بیماری‌ها: افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید که دومین نوع شایع آرتریت است به احتمال بیشتر به آرتروز زانو مبتلا می ‌شوند. علاوه بر این افراد دچار مشکلات متابولیکی، افزایش غیر طبیعی آهن خون و یا افزایش غیر عادی هورمون رشد نیز به افزایش بروز آرتروز زانو کمک می کند.

 منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم.

با تشکر، مدیریت سایت دکتر کریمی پور، بهترین مرکز فیزیوتراپی