آرتروز زانو

آرتروز زانو

آرتروز زانو هنگام از بین رفتن ماده ژلاتینی بین استخوانهای مفصل و ساییده شدن دو استخوان به هم بوجود می آید. مفاصل بدن اجزای اصلی حرکت انسان به شمار می آیند، آرتروز ممکن است در هر مفصلی اتفاق افتد. زانو عضوی است که در معرض ابتلا به آرتروز و همچنین روماتیسم می باشد.

چگونه آرتروز زانو را بشناسیم؟

احتمال مبتلا شدن به آرتروز زانو با پیشرفت سن و از بین رفتن غضروف مفصل رابطه مستقیم دارد. از جمله دلایل بروز آن می توان به تحمل وزن بر زانوی طبیعی و چه زانوی معیوب مثل زانوی پرانتزی، پاهای کج، چاقی، پاهای آسیب دیده ناشی از حوادث ویا دلایل وراثتی، اشاره کرد.

  • سفت شدن زانو
  • خشک شدن مفصل زانو پس از نشستن طولانی و یا احساس سختی هنگام خم کردن کامل یا کشیدن پا
  • تشدید درد در هنگام، و اینکه شخص احساس گرما و ورم در زانو کرده
  • ورمزانو هنگام تحمل وزن و سنگینی بدن

درمان آرتروز زانو

پزشک متخصص ارتوپدی، راه های درمان را جهت تسکین و کاهش درد و رنج بیمار پیشنهاد می دهد، ابتدا پزشک متخصص ارتوپدی درمان های سرمایی را پیشنهاد می کند، بدین صورت که بیمار کمپرس یخ را به مدت 20 الی 30 دقیقه در طول روز روی زانو قرار دهد. همچنین پزشک داروهای چرک خشک کن بدون نسخه که تب بر هستند تجویز می کند. مسکن جهت کاهش درد و تب مثل استامینوفن نیز تجویز می شوند. همچنین ممکن است پزشک معالج فیزیوتراپی، برخی از پماد ها و پرچسب ها را جهت کاهش درد پیشنهاد کند که این ها تقریبا تا 33 تا 57 در صد از وضعیت مریض را بهبود می بخشد و به تقویت عضلات ساق پا و انعطاف پذیری زانو  کمک زیادی می کند.

آرتروز زانو

آرتروز زانو

معمولاً فیزیوتراپی و فعالیت های ورزشی از شدت درد می کاهد و تاثیر فراوانی بر روند بهبودی بیمار  دارد. انجام نرمش های ورزشی سبک  و نرمش های مخصوص حالت نشستن یا ایستادن می تواند از آرتروز زانو پیشگیری کند. در برخی مواقع می توان از زانو بندهای معمولی، یا در مواقع خاص می توان از زانوبندهایی که زانو را کاملا در حالت ثابت نگه دارد (زانو بندهایی شبیه آتل)، استفاده کرد تا مانع تحمل فشار زیاد بر روی زانو ها شود. همچنین در برخی موارد می توان از کفش طبی مخصوص، که در راه رفتن مانع فشار آوردن به پا می شوند استفاده کرد. در صورت بروز التهاب و آرتروز و احساس درد شدید معمولا پزشک داروهای چرک خشک کن برای کاهش عفونت و خوابیدن ورم  و کاهش درد بیمار تجویز می کند، در صورت عدم بهبودی با روش های پیشنهاد شده، پزشک داوری تزریقی مسکن درد تجویز می نماید.

در نهایت اگر تمامی راه حل های پیشنهادی (استفاده از کمپرس یخ) نتیجه ای در تسکین درد نداشت، پزشک ارتوپد اسید هیالورونیک برای تقویت مفصل تزریق می کند که این ماده به شکل قابل ملاحظه ای شدت درد را کم و غضروف را نرم و انعطاف پذیر می کند (دقت شود این روش حتما باید توسط پزشک ارتوپد انجام شود). عمل جراحی آخرین گزینه در صورت بهبود نیافتن بیمار است که با ایجاد شکاف روی زانو قسمت از بین رفته آن ترمیم یا برداشته شده و در صورت نیاز کل مفصل تعویض می شود. همانطور که ذکر شد سعی پزشک ارتوپد بر نگه داری مفصل اصلی می باشد.

زمان بستری و استراحت پس از درمان آرتروز زانو

بنا به وضعیت مریض و شدت ابتلای وی به بیماری آرتروز مدت بازه زمانی استراحت مشخص می شود، بیمار می تواند به مدت 6 الی 12 هفته و به هنگام راه رفتن از عصا استفاده نماید، تا در این مدت فرصت کافی برای تشکیل بافت های جدید برای غضروف ایجاد شود. پس از یک الی سه هفته می توان کار روزانه را ادامه داد.

ورزش کردن پس از درمان آرتروز زانو

انجام نرمش های ورزشی بستگی به چند عامل دارد، که شدت ابتلای بیمار به آرتروز و نحوه درمان آن در پاسخ به این امر بسیار مهم است. در بعضی مواقع می توان از زانوی بیمار ام آر آی گرفت تا به جزئیات بیشتری دسترسی داشته باشیم. در بسیاری از مواقع که شخص زانوی خود را عمل کرده و یا عمل تعویض مفصل زانو انجام داده، بیمار کاملاً بهبود یافته و می تواند وزش های سنگینی انجام دهد که فشار زیادی بر زانو می آورد. تعویض مفصل زانو یک روش درمان بسیار موفق و امن برای اشخاصی که از مشکلات زانو رنج می برند به شمار می رود.

درمان-آرتروز-زانو-2

دلایل ابتلا به آرتروز زانو

  • وزن:  افزایش وزن باعث افزایش فشار وارده به همه مفاصل و مخصوصاً مفاصل زانو می ‌شود. بدین ترتیب که هر کیلو اضافه وزن  می‌ تواند ۳ تا ۴ کیلو وزن اضافی به زانوها وارد کند.
  • وراثت:  این عامل می ‌تواند یک فرد را بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز زانو در مقایسه با سایر اشخاص قرار دهد. این موضوع می‌تواند به خاطر مشکلات ارثی  ایجاد شود.
  • جنسیت:  زنان در سنین 60 سالگی و بالاتر از آن با احتمال بیشتری نسبت به مردان به آرتروز زانو مبتلا می‌شوند.
  • آسیب‌های تکراری به زانو :  ممکن است آسیب هایی در نتیجه شغل  ها معمولاً در نتیجه نوع شغلی که فرد به آن اشتغال دارد ایجاد ‌شود. افرادی که به مشاغل خاص که نیازمند  فشار به مفاصل مثل زانو زدن، چمپاته، یا بلند کردن اجسام سنگین هستند، به احتمال بیشتری به آرتروز زانو مبتلا می‌شوند. در این حالت دلیل ایجاد مشکل، وارد شدن فشار ثابت به مفاصل به خاطر فعالیت شغلی فرد است.
  • فعالیت‌ های ورزشی:  انجام فعالیت‌های ورزشی سنگین مثل فوتبال، تنیس، می تواند شخص را در معرض خطر ابتلا به ریسک آرتروز زانو قرار دهد. دقت شود نرمش های سبک می تواند تقویت عضلات شود و خطر ابتلا به آرتروز را کاهش دهد. در حقیقت، ضعیف بودن عضلات زانو می‌ تواند باعث ابتلای فرد به آرتروز شود.
  • سایر بیماری‌ها: افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید که دومین نوع شایع آرتریت است به احتمال بیشتر به آرتروز زانو مبتلا می ‌شوند. علاوه بر این افراد دچار مشکلات متابولیکی، افزایش غیر طبیعی آهن خون و یا افزایش غیر عادی هورمون رشد نیز به افزایش بروز آرتروز زانو کمک می کند.

 منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم.

با تشکر، مدیریت سایت دکتر کریمی پور، بهترین مرکز فیزیوتراپی

پاسخ